- דף פח' | סיום מסכת יומא
- דף פז' | מסכת יומא
- דף פו' | מסכת יומא
- דף פה' | מסכת יומא
- דף פד' | מסכת יומא
- דף פג' | מסכת יומא
- דף פב' | מסכת יומא
- דף פא' | מסכת יומא
- דף פ' | מסכת יומא
- דף עט' | מסכת יומא
- דף עה' | מסכת יומא
- דף עד' | מסכת יומא
- דף עג' | מסכת יומא
- דף עב' | מסכת יומא
- דף עא' | מסכת יומא
- דף ע' | מסכת יומא
- דף סט' | מסכת יומא
- דף סח' | מסכת יומא
- דף סז' | מסכת יומא
- דף סו' | מסכת יומא
- דף סה' | מסכת יומא
- דף סד' | מסכת יומא
- דף סג' | מסכת יומא
- דף סב' | מסכת יומא
- דף סא' | מסכת יומא
- דך ס' | מסכת יומא
- דף נט' | מסכת יומא
- דף נח' | מסכת יומא
- דף נז' | מסכת יומא
- דף נו' | מסכת יומא
- דף נג' | מסכת יומא
- דף נה' | מסכת יומא
- דף נד' | מסכת יומא
- דף נב' | מסכת יומא
- דף נא' | מסכת יומא
- דף נ' | מסכת יומא
- דף מט | מסכת יומא
- דף מח' | מסכת יומא
- דף מז' | מסכת יומא
- דף מו' | מסכת יומא
- דף מה' | מסכת יומא
- דף מד' | מסכת יומא
- דף מג' | מסכת יומא
- דף מב' | מסכת יומא
- דף מא' | מסכת יומא
- דף מ' | מסכת יומא
- דף לט' | מסכת יומא
- דף לח' | מסכת יומא
- דף לז' | מסכת יומא
- דף לו' | מסכת יומא
- דף לה' | מסכת יומא
- דף לד' | מסכת יומא
- דף לג' | מסכת יומא
- דף לב' | מסכת יומא
- דף לא' | מסכת יומא
- דף ל' | מסכת יומא
- דף כט' | מסכת יומא
- דף כח' | מסכת יומא
- דף כז' | מסכת יומא
- דף כו' | מסכת יומא
- דף כה' | מסכת יומא
- דף כד' | מסכת יומא
- דף כג' | מסכת יומא
- דף כב' | מסכת יומא
- דף כא' | מסכת יומא
- דף כ' | מסכת יומא
- דף יט' | מסכת יומא
- דף יח' | מסכת יומא
- דף טז' | מסכת יומא
- דף טז' | מסכת יומא
- דף טו' | מסכת יומא
- דף יד' | מסכת יומא
- דף יג' | מסכת יומא
- דף יב' | מסכת יומא
- דף יא' | מסכת יומא
- דף י' | מסכת יומא
- דף ט' | מסכת יומא
- דף ח' | מסכת יומא
- דף ז' | מסכת יומא
- דף ה' | מסכת יומא
- דף ו' | מסכת יומא
- דף ד' | מסכת יומא
- דף ג' | מסכת יומא
- דף ב' | מסכת יומא
דף כ עמוד א
* לשטן יש רשות לקטרג בכל שנה חוץ מביום כיפור.
* המשנה מפרטת באיזה זמן בלילה יש לקיים את מצוות תרומת הדשן.
* הגמרא מבררת את המקור לדברי המשנה במסכת זבחים: "אברים שפקעו מעל גבי המזבח: קודם חצות – יחזיר ומועלין בהן, לאחר חצות – לא יחזיר ואין מועלין בהן".
דף כ עמוד ב
* "קריאת הגבר" – לדעת רב: הכוונה היא לאדם, לדעת רבי שילא: הכוונה היא לתרנגול.
* הגמרא מביאה ברייתא כדעת רב (בעמוד זה) וברייתא כדעת רבי שילא (בעמוד הבא).
* אם נשכרת לעבוד אצל אדם – גם אם יטיל עליך עבודה בזויה, עשה לו זאת, ואל תפסיק את העבודה באמצע.
* מעלין בקדש ולא מורידין.
* כשגביני הכרוז היה אומר "עמדו כהנים לעבודתכם ולוים לדוכנכם וישראל למעמדכם" היה קולו נשמע למרחק שלש פרסאות.
* כשהכהן הגדול היה אומר "אנא השם" היה נשמע קולו ביריחו המרוחקת עשר פרסאות.
* שלש קולות הולכין מסוף העולם ועד סופו: קול גלגל חמה וקול המונה של רומי וקול נשמה בשעה שיוצאה מן הגוף, ויש אומרים: אף לידה, ויש אומרים: אף קול המלאך הממונה על השקיית השדות, וביקשו רחמים על נשמה בשעה שיוצאה מן הגוף ובטלוה.